Praca dla Unii Europejskiej nie oznacza jednej rzeczy. Siedem instytucji, około dziesięciu organów, dziesiątki agencji rozmieszczonych w większości państw członkowskich i co najmniej pięć różnych statusów prawnych: wyrażenie to obejmuje sytuacje, które nie mają ani tego samego trybu naboru, ani tego samego czasu trwania, ani tych samych praw.
Ta strona opisuje ten krajobraz na podstawie tekstów. W jednym punkcie celowo się powstrzymuje: nie podaje żadnej kwoty wynagrodzenia i wyjaśnia dlaczego.
Unia liczy siedem instytucji: Parlament Europejski, Radę Europejską, Radę Unii Europejskiej, Komisję Europejską, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Europejski Bank Centralny i Europejski Trybunał Obrachunkowy. Dochodzi do tego około dziesięciu organów oraz duża liczba agencji zdecentralizowanych.
Geografia liczy się bardziej, niż się sądzi. Protokół w sprawie ustalenia siedzib rozdziela instytucje między Brukselę, Luksemburg, Strasburg i Frankfurt, a agencje są ulokowane w większości państw członkowskich. Kandydować do agencji to kandydować do konkretnego miasta.
Co do dokładnej liczby agencji źródła oficjalne nie są zgodne: ogólna strona Unii mówi o ponad trzydziestu agencjach zdecentralizowanych, sieć agencji wylicza ich więcej, włączając wspólne przedsięwzięcia. Podajemy tę rozbieżność, zamiast ją rozstrzygać.
Słowo urzędnik odnosi się tylko do części personelu. Regulamin pracowniczy urzędników Unii rozróżnia trzy grupy funkcyjne dla urzędników: administratorów, asystentów oraz sekretarzy i pracowników kancelaryjnych. Pozostałe kategorie podlegają innemu tekstowi, warunkom zatrudnienia innych pracowników, albo decyzjom właściwym dla każdej instytucji.
Różnica nie jest kosmetyczna: dotyczy trybu naboru, czasu trwania zatrudnienia, ochrony statutowej i perspektyw kariery.
Siatka wynagrodzeń podstawowych figuruje w artykule 66 regulaminu pracowniczego urzędników. Ale kwoty wpisane do regulaminu są prawnie wartościami odniesienia: siatką rzeczywiście stosowaną jest ta z corocznej aktualizacji, publikowanej pod koniec każdego roku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze skutkiem od pierwszego lipca poprzedzającego.
Przepisanie kwoty na stronę internetową sprowadza się więc do opublikowania wartości, która staje się fałszywa najpóźniej w roku następnym, bez możliwości zorientowania się przez czytelnika. Wolimy odesłać Państwa do źródła, które jest publiczne, bezpłatne i aktualne.
Mechanizm aktualizacji jest ustalony w artykule 65 regulaminu i w jego załączniku XI. Łączy on wskaźnik zmiany siły nabywczej urzędników krajowych z panelu państw członkowskich, ustalany przez Eurostat, oraz wskaźnik kosztów utrzymania w Brukseli i w Luksemburgu. Klauzula umiarkowania ogranicza wpływ wskaźnika szczegółowego, a klauzula wyjątku może mieć zastosowanie w razie spadku produktu krajowego brutto Unii.
Tytuł II regulaminu pracowniczego nakłada powinności, których większość umów prawa prywatnego nie zna. Artykuł 11 ustanawia obowiązek działania wyłącznie z myślą o interesach Unii i zakazuje zabiegania o instrukcje z zewnątrz oraz ich przyjmowania. Artykuł 11a nakazuje powstrzymanie się od prowadzenia jakiejkolwiek sprawy, w której ma się interes osobisty.
Obowiązki te przeżywają odejście ze służby. Artykuł 16 nakazuje zgłoszenie każdej działalności zawodowej wykonywanej w ciągu dwóch lat następujących po zakończeniu pełnienia funkcji i zakazuje dawnej kadrze kierowniczej wyższego szczebla niektórych działań w zakresie reprezentowania interesów przez dwanaście miesięcy. Artykuł 17 utrzymuje tajemnicę zawodową bez ograniczenia w czasie.
W zamian regulamin pracowniczy chroni. Artykuł 24 zobowiązuje Unię do udzielenia pomocy pracownikowi, któremu grożono lub który został zaatakowany ze względu na pełnioną funkcję. Artykuł 22a chroni tego, kto w dobrej wierze zgłasza działalność niezgodną z prawem. Artykuł 26 zakazuje wszelkiej wzmianki w aktach osobowych o przekonaniach politycznych, związkowych czy religijnych, o pochodzeniu rasowym lub o orientacji seksualnej.
Konkurs nie jest jedynymi drzwiami, ale pozostałe drogi mają ograniczenia, które trzeba znać przed wejściem na nie. Najbardziej uczęszczana jest stała procedura selekcji pracowników kontraktowych: kandydat składa swój profil do bazy, zdaje testy, jeśli jego profil zostanie wstępnie wybrany, i czeka. EPSO mówi to bez ogródek: zapisanie się nie gwarantuje zatrudnienia.
Staże są rzeczywistymi drzwiami wejściowymi do poznania środowiska, a nie do statusu. Trwają kilka miesięcy, są wynagradzane według zasad właściwych dla każdej instytucji, a kilka instytucji wyklucza kandydatów, którzy odbyli już staż lub pracowali w instytucji Unii.
Oddelegowanie eksperta krajowego zakłada bycie już funkcjonariuszem publicznym w państwie członkowskim. Ekspert pozostaje wynagradzany przez swoją administrację macierzystą, otrzymuje dodatki od instytucji przyjmującej, a jego oddelegowanie jest ograniczone w czasie. Nie prowadzi ono do żadnego prawa do zatrudnienia.
Otrzymuj nadchodzące ogłoszenia o konkursach i aktualizacje kalendarza.
Zapisy zostaną wkrótce otwarte.